Tysiące lat przed pojawieniem się kamieni, pierwsi myśliwi-zbieracze umieścili w tym miejscu duże drewniane słupy. Te starożytne otwory ujawniają, że krajobraz Stonehenge był już wcześniej oznaczony jako znaczący, prawdopodobnie dla rytuałów, terytorium lub sezonowych miejsc gromadzenia się.
Wyjaśnienie historii Stonehenge
8500-7000 P.N.E.
3100 P.N.E.
Pierwszą prawdziwą budowlą w Stonehenge był masywny ziemny henge, w kształcie okrągłego rowu z wewnętrznym brzegiem. Choć nie stały tu jeszcze żadne kamienie, ta neolityczna zagroda prawdopodobnie pełniła funkcje ceremonialne i sezonowe, zakorzenione zarówno w życiu społeczności, jak i rytuale.
3000-2500 P.N.E.
Kamienie niebieskie zostały przywiezione z oddalonych o ponad 200 kilometrów wzgórz Preseli w Walii i ułożone w miejscu budowy. W tym samym czasie Stonehenge stało się dużym cmentarzem kremacyjnym, co sugeruje głębokie znaczenie religijne lub rodowe wykraczające poza samą architekturę pomnika.
2600-2400 P.N.E.
Budowniczowie podnieśli ogromne kamienie sarsenowe z Marlborough Downs i ułożyli je w kultowe formacje podkowy i koła. Te starannie ukształtowane kamienie wyrównują się ze wschodem słońca w środku lata, przekształcając Stonehenge w przestrzeń precyzji, symboliki i wspólnego duchowego znaczenia.
2030-1520 P.N.E.
W końcowej fazie budowy dodano dwa pierścienie tajemniczych dołów znanych jako otwory Y i Z. Chociaż dokładny cel nie jest znany, cechy te wskazują na ewoluujące role ceremonialne, tuż przed tym, jak pomnik popadł w długotrwały upadek i ciszę.
800-1200 CE
Wieki po jego pierwotnym użyciu, Stonehenge zostało wplecione w brytyjską legendę. Pisarze wyobrażali sobie Merlina przesuwającego kamienie za pomocą magii, łącząc pomnik ze starożytnymi królami i gigantami. Te średniowieczne mity pomogły zachować Stonehenge w pamięci kulturowej i folklorze.
1666 CE
Antykwariusz John Aubrey zbadał Stonehenge i zaproponował, że była to świątynia druidów. Chociaż jego pomysły były nietrafione, jego dokumentacja zapoczątkowała ciekawość archeologiczną, zachęcając przyszłe pokolenia do badania i ochrony tego miejsca z coraz większą troską.
1986 CE
Stonehenge i otaczający go krajobraz zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Status ten chronił jego środowisko, zachęcał do ciągłych badań i oficjalnie uznawał jego wartość jako jednego z najbardziej znaczących prehistorycznych krajobrazów kulturowych na świecie.
Lata 2000 - teraźniejszość
Stonehenge pozostaje miejscem cudów i więzi. Zarządzany przez English Heritage, zaprasza archeologów, miłośników historii i wspólnoty duchowe. Obchody przesilenia trwają nadal, podczas gdy nowe projekty badawcze odkrywają głębsze warstwy jego przeszłości ukryte pod ziemią.
